Υπογεννητικότητα- Ένα σημαντικό άρθρο του Δημητρίου Ι. Γκορόγια, Συνταξιούχου Δασκάλου, στην εφημερίδα «Παλμός Αιτωλοακαρνανίας».

 Άρθρο του Δημητρίου Ι. Γκορόγια

Συνταξιούχου Δασκάλου

Δημοσίευμα στην εφημερίδα «Παλμός Αιτωλοακαρνανίας»

ΥΠΟΓΕΝΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ

Είναι ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της χώρας μας ανάμεσα στα τόσα άλλα: εγκληματικότητα, κλοπές, βανδαλισμοί, ανθρωποκτονίες, ξυλοδαρμοί, μαχαιρώματα...

Αρχίζοντας με το πρώτο θέμα, το οποίο οι έχοντες τον πρώτο λόγο, η Κυβέρνηση, συνεχώς τονίζουν: Ο πληθυσμός της Πατρίδας μας μειώνεται επικίνδυνα. Σ’ αυτό συντελούν πολλοί παράγοντες: ο σύγχρονος τρόπος ζωής, η στροφή προς τα υλικά αγαθά, ο ανταγωνισμός, ο εγωισμός, η αδιαφορία για τις ηθικές αξίες κ.λπ.

Το σημαντικότερο όμως θεωρούμε ότι είναι η συσσώρευση του μισού σχεδόν πληθυσμού της χώρας στην πρωτεύουσα Αθήνα. Με επιδόματα δε και μπαλώματα δεν υπάρχει λύση, ούτε οικονομικές ευκολίες για τη στέγαση οικογενειών στο κλεινόν άστυ. Άρα λοιπόν πρέπει να υπάρξουν κίνητρα αναζωογόνησης της επαρχίας.

Έτσι και οικογένειες σωστές θα υπάρχουν και ανάλογη παραγωγή βασικών ειδών διατροφής. Οι μητέρες, οι γονείς που θα θελήσουν να συνεχίσουν τη ζωή τους επιστρέφοντας στον τόπο καταγωγής των, θα λαμβάνουν μηνιαίο μισθό, ικανοποιητικό για τη συντήρηση της οικογένειας. Τούτο ουδόλως δεν πρέπει να παραξενεύει, αν σκεφθούμε τα δισεκατομμύρια που δαπανά το κράτος για να λυθούν προβλήματα των μεγάλων πόλεων, που και συνεχώς προκύπτουν.

Είναι ν’ απορεί κανείς για τον κατακερματισμό των πολιτικών δυνάμεων. Πολλά κόμματα και «κομμάτια» έπονται και άλλα. Δεν θα ασχοληθούμε εδώ με την ικανότητα ή μη των αρχηγών, αλλά με το τι προσφέρουν στον τόπο μας.

Η αγόρευση στο βήμα της Βουλής με έπαρση, με τον τόνο της φωνής και τις έντονες κινήσεις των χειρών, τα φληναφήματα, παραληρήματα με σκοπό να μειώσουν τη δύναμη του αντιπάλου, της Κυβέρνησης, η άκαιρη εκλογολογία, η αναφορά συνεχώς επί χρόνια ή μήνες στα ίδια θέματα, π.χ. Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε., υποκλοπές κ.λπ., κάνουν το λαό να αγανακτεί, ενώ περιμένει λύση ζωτικών προβλημάτων της καθημερινότητας.

Η τηλεόραση δε, που αποτελεί σημαντικό μέσο ενημέρωσης της κοινωνίας μας, παρουσιάζει και επαναλαμβάνει συνεχώς τα πιο δυσάρεστα γεγονότα, χωρίς να υπολογίζει τον χαρακτήρα και γενικώς των παιδιών. Η επισήμανση με αριθμούς: Κ, 8, 12, 16, 18 είναι παραπλανητική και ανώφελη.

Ακατανόητο είναι επίσης ότι πολλοί από τους πολιτευομένους επαίρονται ότι ανήκουν στις δημοκρατικές προοδευτικές δυνάμεις· οι υπόλοιποι δεν μας ξεκαθαρίζουν τι είναι!

Είναι πρόοδος για το λαό μας οι οδομαχίες, οι ξυλοδαρμοί, που συνήθως ονομάζουν «αγώνα»; Το να λέμε κρατούμενους αντί κρατουμένων, των εργαζομένων αντί εργαζομένων, των ηγουμένων αντί ηγουμένων, του Γυμνασίου αντί Γυμνασίου κ.λπ.; Γνωρίζουμε όλοι, όσοι βέβαια έχουν προσέξει, ότι τα παιδιά μας δεν μαθαίνουν σωστά ελληνικά!

Για να έχουμε σώφρονες πολίτες απαιτείται σωστή ΠΑΙΔΕΙΑ. Ο χαρακτήρας των ανθρώπων δεν οικοδομείται μόνο με αστυνόμευση και κατασταλτικά μέσα. Τα παιδιά μας να μάθουν να εργάζονται και να παράγουν. Το να σπουδάζουν —όσοι σπουδάζουν— μόνο, μάλλον, καλλιεργούν την τεμπελιά.

«Έργον ουδέν όνειδος, αεργία τ’ όνειδος». Οι υπεύθυνοι ας το σκεφτούν καλύτερα.

Μήπως λοιπόν αναζητούμε εργατικά χέρια και αναγκαζόμαστε να καταφεύγουμε σε εισαγόμενα; Επικρατεί πανσπερμία και έπεται συνέχεια. Έχουμε την πιο όμορφη χώρα με παραδόσεις και αθάνατη ιστορία και δεν πρέπει να επιτρέπουμε τη νοθεία.

Παρατηρείται μείωση της εγκατάλειψης της επαρχίας, της υπαίθρου. Όπως δε δείχνουν τα γεγονότα, μάλλον εσκεμμένα γίνεται χάριν των επιχειρήσεων, των επενδύσεων (ξεκίνησε ολόκληρη η Αλβανία!).

Αδιαφορία ανεπίτρεπτη για αυτούς που απέμειναν ή που επιθυμούν να παραμείνουν στον τόπο τους. Οι υποδομές που εξυπηρετούν τους εναπομείναντες κατοίκους σχεδόν εγκαταλείφθηκαν, π.χ. ο δρόμος Αλευράδας (Βάλτος), Γέφυρα Τατάρνας, που διεκόπη λόγω κατολίσθησης. Κανείς δεν ενδιαφέρεται για την επαναλειτουργία του.

Οι πατρογονικές ιδιοκτησίες (αγροί κ.λπ.) προσπαθούν να τις χαρακτηρίσουν δασικές εκτάσεις! Έτσι θ’ αναγκαστούν και οι τελευταίοι κάτοικοι να μετακινηθούν στις πόλεις και μάλιστα στο «κλεινόν άστυ», την Αθήνα, και από Ορθόδοξοι γίνονται Διαμαρτυρόμενοι λόγω των δυσκολιών και του καθημερινού άγχους· εγκαταλείπουν δηλαδή τη φυσική ζωή και απολαμβάνουν την αφύσικη.

Ορέγονται τα Μ.Μ.Ε. να παρουσιάζουν πομπωδώς τους σκουπιδότοπους πέριξ των Αθηνών ή και εντός.

Στην Επαρχία λοιπόν θα δεσπόζουν οι επιχειρήσεις, οι επενδύσεις, τα φωτοβολταϊκά, οι ανεμογεννήτριες, οι αντλησιοταμιεύσεις κ.ά. Το παράδοξο δε είναι ότι διατηρείται ακρωνύμιο Δ.Ε.Η. και για να γίνεται ευχάριστο προστίθεται μπρος και το μ. Η τιμή δε του ηλεκτρικού ρεύματος αυξάνεται συνεχώς, πολλά χρήματα και κατά τη γνώμη μας δέον να γίνει Ι.Ε.Η.

Ο ίδιος π.χ. για μία αγροικία στην Ευρυτανία (κοντά στον Αχελώο), πριν από 2-3 χρόνια πλήρωνε στο τετράμηνο 160 [σημείο δυσανάγνωστο] περισσότερο, με την πολυχρωμία 160 κάθε μήνα· κυριάρχησε η απληστία, η αδηφαγία (τα δε ποτάμια, οι κάμποι, τα βουνά ανήκουν στον ελληνικό λαό).

Για το θέμα μου διαμαρτυρήθηκα εγγράφως σε αρμόδια υπηρεσία, χωρίς καμία διόρθωση ή απάντηση. Πού είναι οι ιθύνοντες, που όλα τα πετυχαίνουν με λόγια και μόνο:

«Κοντά στον πολίτη, όλα για τον πολίτη!»

Η Δημοκρατία πρέπει ειλικρινά να λειτουργήσει και όχι συν τω χρόνω να καταντήσουμε στην Ολιγαρχία!

Δημήτριος Ι. Γκορόγιας